ŞEKER...

TRAFIK CANAVARLARI

2011-02-09T08:13:00.000+02:00

Allahım ne günlere kaldık

Biraz önce işe araba ile gelirken sıkıştırıldım.
İstanbul'un kaygan yollarında sol şeritte yasal sınırlar içinde en fazla 70 km hızla giderken arkamdaki araç dibime kadar girip uzun farları ile rahatsız etti. Hızlanmayınca son hız önüme girip fren yaptı. Az daha kaza yapıyordum. Camından kafasını uzatıp el kol hareketleri yaptı, küfür de etmiştir herhalde. Ve tabiki erkek şöfördü.
Polisi arayıp şikayet ettim ben de. Ne yapayım dedim, ekip yönlendiriyoruz dediler. Gördüğüm kadarı ile o da birisini arıyordu. Plakamı biliyor, başıma bela açmaz inşallah.

Allahım ne günlere kaldık, hiçbir yer güvenli değil artık, kurallar uyduğun için tehlike içindesin.

KUZULARIM 3 YAŞINDA

2011-01-08T21:39:00.001+02:00

Üç yıl önce bu gün..
Ne kadar heyecanlıydım o sabah, size kavuşacaktım.
Öğlen saat 13.01de geldiniz ikiniz de..
Çok minik ve çok güzeldiniz...
Hala öylesiniz...
Hep sağlıklı, mutlu, tasasız yaşayın bebeklerim

Doğum gününüz kutlu olsun...

KUZULARIM 2,5 YAŞINDA

2010-07-08T16:08:00.001+03:00

Benim tatlı prenseslerimden enstantaneler:

Ece: Annee, çorabımı giydirsene….
Azna (çorabı hafif dönmüş bir şekilde giydirir)
Ece: Ne biçim giydirdin yaa…
Azna: ???... beğenmiyorsan kendin giy o zaman :(

Anane: Merve hadi kitap okuyalım, bak burada süngerbob kitabın var, hangi kitapmış??
Merve:Süngemok ??!!!??

Evin bahçesine naylondan kameriye yapılmış, çıtası çıkmış, bizimkiler bahçede
Ece: anane sopayı taksana
Anane: orası yüksek ececim boyum yetmez
Ece: sen de süt iç anane boyun uzasın (ece boyu uzasın diye günde iki bardak süt içmektedir)
Anane:…..???

27 AYLIK KUZULAR

2010-04-08T13:56:00.005+03:00

Eveet, 2 ay daha geçti geldik 27. aya...

Neler yapıyorsunuz bir düşüneyim.

Sabah uyandığınızda odanızın kapısı kapalı ise hemen yataklardan kaçıp dolapları karıştırıyorsunuz. Ecem sen ojelere bayılıyorsun hemen mor, koyu pembe, kırmızı gibi renkleri seçip tırnaklarını döke saça boyuyorsun (ve tabi yakalanıp ojeler çıkarılıp ellerin yıkanıyor) Mervem sen eşyaları dağıtmaya bayılıyorsun, şifonyerin üstünü karıştırmak çok hoşuna gidiyor.

İkiniz de tramplenlerle top havuzlarını çok seviyorsunuz benim zıp zıp kızlarım :)

Akşam yemek masasını ikiniz hazırlıyorsunuz.

Eve gelince beni karşılıyor, öpüyor ve terliklerimi veriyorsunuz hemen düşünceli kuzularım.

Herşeyi "ben kendim" yapıyorsunuz, kimseyi karıştırtmak istemiyorsunuz.

Oyuncakları iki saat içinde çözüp bırakıyorsunuz, bir özelliği kalmayınca hemen sıkılıyorsunuz.

Ecem sen resim yapmayı çok seviyorsun, anne ben sulu boya yapcam diyorsun, renkleri de bayağı güzel kullanıyorsun.

Mervem sen hareket edebileceğin oyunları tercih ediyorsun.

İkiniz de uslu kızlarsınız, annaneyi üzmüyorsunuz.

Yalnız ikiniz de akşamları annede hal bırakmıyorsunuz.

Ve evet, gün geçtikçe olgunlaşıyorsunuz...

25 AYLIK KUZULAR

2010-02-08T13:36:00.007+02:00

Büyüdünüz iyice, 2 yaş doldu da geçti bile, hiç farketmeden...

İyi ki doğdunuz, iyi ki geldiniz, iyi ki varsınız.

Konuşuyorsunuz artık, her şeyi anlatıyorsunuz, kendinizi ifade ediyorsunuz (bazen dedikleriniz anlaşılmasa da)

Doğumgününüzde işin bilincindeydiniz artık, mumlarınızı üflediniz sonra tekrar üflediniz,şimdi iki üç günde bir mum üflemek istiyorsunuz.

Gymboree maceramız bitti ama siz sanat konusundaki çalışmalarınıza devam ediyoruz (evin duvarlarında :)

Süslü oldunuz iyice çeşit çeşit saçlar yaptırıyor, öjü (oje) sürmek istiyorsunuz.

Kitaplara ilginiz de iyice arttı, yatmadan önce iki kitap bitirmeden uyumuyorsunuz.

Tuvalet eğitimine de başladınız yavaş yavaş...

Büyüdünüz demiş miydim ?

23 AYLIK KUZULAR

2009-12-07T12:50:00.007+02:00

Eveet, geldik 23. aya...

Büyüdü iyice kuzular.. Günden güne değişiyorlar ve beni çok şaşırtıyorlar.

Bebek bakışları kalmadı artık, iyice anlamlandı, gözleri ve mimikleri ile anlatıyorlar birçok şeyi.

Elbiseler giymeye, çantalarla dolaşmaya bayılıyorlar. Geçen gün eski eşyalarına bakarken saydım, doğduklarından beri toplam 20 çift patik/ayakkabı eskitmişiz.

Ak kuzu dalgalı saçlı, kara kuzu düz saçlı kahküllü, ikisi de toplatmıyor saçlarını, saçaklı saçaklı geziyoruz.

Gene gymboree'ye başladık;önce müzik dersi, ı-ıh pek sevilmedi, resme geçtik bizde, şimdi sürükleyerek çıkarıyoruz kendilerini resim dersinden (oyun hamuru, boyama, yapıştırma, boncuk dizme, oyuncaklar, çok tatlı bir öğretmen abla daha ne olsun..)

İyice konuşuyorlar artık, espri bile yapıyorlar.

Atlı karıncalara bayılıyorlar, bir de evde sallanan atlarına binmeye..

Arka azı dişleri çıkıyor ikisinde de:" annecim disim acıı..."

Kara kuzuyu parmak emmekten vaz geçiremiyoruz, ne yapacağım halen bilmiyorum, var mı bir tavsiyesi olan??

16 EKİM 2009

2009-10-20T16:03:00.005+03:00

Ak kuzum son bir kez emdi ve emzirme dönemimiz kapandı. Kara kuzum zaten bir ay önce bırakmıştı. En başta inşallah dört ay emzirebilirim derken sonra nasıl sütten keseceğim derken biri 20 biri 21 ay emdiler ve kendi kendilerine bıraktılar allah her anneye nasip etsin...

21 AYLIK KUZULAR

2009-10-08T14:36:00.007+03:00

21 aylık kuzular

ark yatakların fermuarlarını açtık artık kendileri girip çıkıyorlar
P
Bu hafta sonu müzik sınıfına başlayacaklar, oyun grubu denedik ama hafif geldi kendilerine, müzikte daha iyi odaklanacaklarını umuyorum
Parka gitmeyi çok seviyor, kaydıraktan kendi başlarına kaymaya bayılıyorlar
Mama sandalyelerini bırakmak üzereyiz (kontrol etmek daha rahat olsa da) bizim oturduğumuz sandalyelere oturmak istiyorlar artık.
Ben pantolon giydirmek istiyorum onlar elbise giymeyi seviyorlar
Ak kuzu çi.şini söylüyor yavaş yavaş lazım.lığa oturmaya başladık, kara kuzu yaptıktan sonra söylüyor.
Artık küsmeye de başladılar, geçen gün ikisi de uzun bir süre yüz vermedi bana, kızdırmıştım çünkü…
İşten eve döndüğümde ikisi aynı anda bana sarılıyorlar, annem canımmm diyorlar

Daha ne ister ki insan....

20 AYLIK KUZULAR

2009-09-08T11:33:00.005+03:00

20 aylık kuzular

artık minik ponyler gibi koşturuyorlar
kollukları ile denizde yüzmeye başladılar (havuza sokmadık)
kendileri soyunabiliyorlar, giysilerini seçiyorlar, pijama altları ve pantalonlarını kendileri giyebiliyorlar
gayet başarılı bir biçimde yiyip içiyorlar, çorba içerken ki ciddiyetlerine hayranım :)
oje sürüyorsam veya makyaj yapıyorsam kendilerine de istiyorlar, kız kısmısı ne de olsa :)(yok öyle birşey tabiki..)
peluş oyuncakların hepsi bir kenara atıldı, mutfak takımları ile oynanıyor artık..
masa hazırlamaya yardım ediyor, kendilerinden iki kat büyük süpürgelerle yer süpürüp silmeye çalışıyorlar (bkz yukarıdaki kız kısmısı bölümü:)
nasıl anlıyorlarsa katkı maddesi olan şeyleri yemiyorlar (hazır çorba vs...) bir iki kere denedik yalnızca normalde hep ev çorbası içiriyoruz.
meyve-sebze seviliyor allahtan
canımmm ve tamam en çok kullanılan kelimeler, hayır kelimesine daha başlamadılar şükür
kara kuzumun parmak emme sorunu halen sürmekte, nasıl vazgeçirebileceğimi bilemiyorum

Böyle işte....

KOKOŞUM BENİM

2009-06-08T12:36:00.003+03:00

Anladım ki kokoşluk doğuştan gelir

Benim tatlı 17 aylık ak kuzum, annesinin yüzüklerini takıp geziyor, babasıyla gezerken vitrinlerden kendine yüzük seçiyor :)
Ayakkabı tutkumuzda var, özellikle sarı ayakkabılara bayılıyor.
Sabah kalktığında önce "akka"larım diyor :) Nur tanesi...
Minik ayaklarına ayakkabılar alınıyor

Kara kuzum ise kitapları seviyor, kitap istiyor. Bir tanesi...
Kitaplar alınıyor, koltuğa uzanıp bakıyor

Şimdiden belli ne kadar farklı oldukları....

KIZIM

2009-05-29T15:00:00.003+03:00

Ağlayarak uyanıyor iki gecedir, sonra da uyumak istemiyor...

Bu sabah işe gitmek için evden çıkarken ben uyanıktı, benden sonra ananesinden istemiş, dışarı çıkmışlar, sokaklarda dolaşmak istemiş, dolaşmışlar, yedek ayakkabısını da torbayla yanına almış...

Beni mi aradı acaba....

Üzülüyorum ve özlüyorum...

17 AY

2009-05-25T17:07:00.005+03:00

Çok zaman oldu yazmayalı, dedikleri gibi devamlı yazmayınca kopmaya başlıyor insan. Yazayım dedikleri de uçup gidiyor aklından.

Kuzular iyice büyüdüler, saçlar uzadı, minik atkuyrukları bile yapabiliyoruz. Dişler çıktı Ak kuzumun daha fazla, bir alt köpek dişleri kaldı neredeyse, vampir gibi dolaşıyor, kara kuzum beş tanesini aynı anda çıkarmak üzere. İkisinin de sağlıkları çok iyi maşallah, koşup oynamaya bayılıyorlar, tabi ikisi de ayrı yönlere koştuklarından yakalamak zor oluyor.

Bakıcı bulamadık, beş aydır annemdeyiz, neneneleri bakıyor kuzularıma ben işteyken. Çok yoruyorlar nenelerini. Ama otoriteyi kurmuş anneciğim, bir baktı mı, ikisi de susup kafayı öne eğiyorlar, ben yaptım mı dalgalarını geçiyorlar. Hani parmak sallarız ya hayır yapma diye mesela, minik parmakları onlar sallıyorlar bana :)

Doktor muayenelerinde herşey yolunda, diş çıkarma döneminde kilo verir çocuklar dedi doktorumuz ama bizimkiler kilo almış maşallah.

Günler akıp gidiyor, hızla büyüyorlar :((

13, AY

2009-02-06T14:54:00.006+02:00

13 aydır bu dünyada bebelerim :)

Son bir ay içinde iki kaza atlattık.

Kara kuzum alt değiştirme masasından düştü onu daha önceki postumda yazmıştım.

Ak kuzum da bir kaza geçirdi; yerlerin buz tuttuğu bir cumartesi sabahı ikisi birden babasının kucağındayken babacığın ayağı kaydı, üçü birden yere düştüler. Kara kuzuma birşey olmadı ama ak kuzum kısa bir baygınlık geçirdi. Çok korktum, hemen hastaneye gittik. 6 saat müşahade altında tuttular, çok şükür ki birşey çıkmadı. Tabi babacık bir daha ikisini birden aynı anda kucağına almaya tövbe etti.

Şimdi ikisi de iyi maşallah. Yalnızca havaların dengesizliğinden hafif bir burun akıntıları var. Serum fizyolojik ve C vitamini desteği ile geçirmeye çalışıyoruz.

Ak kuzum bir de azı dişlerini çıkarıyor hem üstten hem alttan, onun acısını çekiyor. Gece uykusunda inliyor bebeğim.

Oyun grubuna gidiyoruz; ben oldukça yararlı olduğunu düşünüyorum. Arkadaşları ile paylaşmayı ve ortak oyun oynamayı öğrendiler ancak bu evde işe yarıyor mu? Hayır :) Birbirlerinin ellerindekini isteyip kavga etmeye başlıyorlar.

Yeni kelimelerimiz

Aadun babamızın ismi

Ne soru ifadesi ile

ditti gitti

kuş ku

karga kaga

gak ga

İkisi de pıtır pıtır yürüyorlar, kim bana yapınca da aynı anda üstüme doğru koşup kucağıma atlıyorlar.

Pazartesi doktor kontrolündeydik. Tam gelişimlerindeler maşallah. Artık tüm sınırlamalar kalktığı için bizimle aynı yemeği yiyorlar (az tuzlu yapıyoruz yemekleri tabi), kaşık kullanıp bardaktan su içiyorlar ama çatal vermeye henüz cesaret edemedim.

İşte böyle....

DÜNYAYA İKİZ BAKIŞ

2009-01-12T13:34:00.004+02:00

Aşağıdaki hikayeyi www.psiko-dan sitesinde gördüm. Çok hoşuma gitti.

"Anne rahmine düşen ikiz kardeşler önceleri her şeyden habersizmiş. Haftalar birbirini izledikçe onlar da gelişmişler. Elleri, ayakları, iç organları oluşmaya başlamış. Bu arada, etraflarında olup biteni fark etmeye başlamışlar. Bulundukları rahat, güvenli yeri tanıdıkça mutlulukları artmış. Birbirlerine hep ayni şeyi söylüyorlarmış: "Anne rahmine düşmemiz, burada yaşamamız ne harika değil mi? Hayat ne güzel şey be kardeşim!"

Büyüdükçe, içinde yaşadıkları dünyayı keşfe koyulmuşlar. Öyle ya, hayatin kaynağı neymiş? İşte bunu araştırırken, karşılarına anneleriyle onları birbirine bağlayan kordon çıkmış. Bu kordon sayesinde, hiçbir zahmet çekmeden, güven içinde beslenip büyütüldüklerini tespit etmişler. "Annemizin şefkati ne kadar büyük! Bize bu kordonla ihtiyacımız olan her şeyi gönderiyor."

Artık aylar birbiri ardınca geçiyor, ikizler hızla buyuyor, diğer bir deyişle "yolun sonu"na yaklaşıyormuş. Bu değişiklikleri hayretle gözlemlerken, bir gün gelip bu güzelim dünyayı terk edeceklerinin işaretlerini almaya başlamışlar. Dokuzuncu aya yaklaştıklarında, bu işaretleri daha kuvvetli hissetmeye başlamışlar. Durumdan telaşlanan ikizlerden birisi diğerine sormuş:
"Neler oluyor? Bütün bunların anlamı nedir"

Öteki daha sakin ve aklı başındaymış. Üstelik, bulundukları bu dünya çoğu zaman ona yetmiyor; duyguları daha geniş bir alemi arzuluyormuş. O cevap vermiş: "Bütün bunlar, bu dünyada daha fazla kalamayacağız anlamına geliyor."

Ve eklemiş: "Buradaki hayatımızın sonuna yaklaşıyoruz."

"Ama ben gitmek istemiyorum" diye haykırmış kardeşi. "Hep burada kalmak istiyorum." "Elimizden gelen bir şey yok. Hem, belki doğumdan sonra hayat vardır." "

Bize hayat veren o kordon kesildikten sonra bu nasıl mümkün olabilir ki?" diye cevaplamış öteki.
"Bize hayat veren kordon kesilirse nasıl hayatta kalabiliriz, söyler misin bana? Hem, bak bizden önce başkaları da buraya gelmiş ve sonra da gitmişler. Hiçbirisi geri gelmemiş ki bize doğumdan sonra hayat olduğunu söylesin. Hayır, bu her şeyin sonu olacak." Bütün bunları söyledikten sonra eklemiş:

"Hem, belki de anne diye bir şey de yok!"

"Olmak zorunda" diye itiraz etmiş kardeşi. "Buraya başka türlü nasıl gelmiş olabiliriz, nasıl hayatta kalabiliriz ki?"

"Sen hiç anneni gördün mu?" diye üstelemiş öteki. "O belki de sadece zihinlerimizde var. Bir annemiz olduğu düşüncesi bizi rahatlattığı için onu belki de biz uydurduk."

Böylece, anne rahmindeki son günleri derin sorgulamalar ve tartışmalarla geçmiş. Sonunda doğum anı gelmiş çatmış. İkizler dünyalarını terk ettiklerinde gözlerini başka bir dünyaya açmışlar ve sevinçten ağlamaya başlamışlar.

Çünkü gördükleri manzara hayallerinin bile ötesindeymiş.

(Anthony de Mello'dan) "

İLK DOĞUMGÜNÜ

2009-01-09T10:49:00.003+02:00

Kuzularım dün ilk yaşgünlerini kutladılar. Nasıl da çabuk geçti zaman...

Aile arasında minik bir kutlama yaptık. Mumları beraber püfledik, pastalarının kekinden de biraz tattılar, biraz balonları ile oynadılar, sonra da uykuları geldi yattılar.

Allah sizi nice senelere eriştirsin, sağlıkla sıhhatle meleklerim :))

KÖTÜ BİR GÜN

2009-01-02T09:11:00.004+02:00

2008in son gecesi kötü bir gece oldu benim için.

Kara kuzum alt değiştirme masasından düştü.

Tutamadım...

Islak mendil almak için bir saniyeliğine arkamı dönmüştüm ki kendi etrafında dönüp yere uçtu, yüz üstü düştü.

Allahıma şükür bir şey olmadı. Yüzünün sol yanını çarpmış, elmacık kemiği ile alnı morardı. Başka bir şeyi yok, iki gündür gayet iyi.

Ödümüz patladı tabii, onun da benim de...

Allahım bir daha gösterme bu üzüntüyü bize. 2009 hepimize yalnızca mutluluk, sağlık ve huzur getirsin

Büyüdük biz :))

2008-12-23T15:01:00.003+02:00

Sonunda işe döndüm ve yazmaya zaman bulabildim, evde bilgisayar vardı ama kızların başından ayrılamadığım için bir türlü yazmak kısmet olmadı.

Bu arada altı ay geçti, kuzularım da kocaman oldu, iki hafta sonra bir yaşına girecekler. Çok güzel geliştiler maşallah.
Ece önce dizleri ve kolları üzerinde süründü, sonra emeklemeye başladı, 9 aylıkken ayağa kalkıp sıralamaya başladı, şimdi birkaç adım atıyor sonra kendini yere bırakıyor
Merve yuvarlanarak gezmeyi tercih etti, 10 aylık olduğundan beri emekliyor ve ayağa kalkıyor, koltuk kenarlarında sıralıyor, adım atmaya henüz cesareti yok kuzucuğumun
Her ikisi de uzun süre ayakta durup oyuncak almak için vs eğilip kalkabiliyorlar

Müziği çok seviyorlar, önce Ece bir müzik duyduğunda oynamaya başlıyordu, Merve el çırpıyordu, şimdi ikisi de el çırpıp oynuyorlar, tempolu müzikleri çok seviyorlar

Yemekte bayağı bir ilerledik, artık ekmek parçaları vs inci dişlerimiz ile çiğneyebiliyoruz, tabaktan aldığımız küçük mama parçalarını bir güzel yiyebiliyoruz. Sularını suluktan içmeyi tercih ediyorlar, henüz bardağa geçemedik.

Anne, kedi, geldi, ver, gel, dede en sık kullandığımız sözcükler, bu arada bol bol konuşma çalışmaları da yapıyoruz (çoğu henüz anlaşılmasa da :)

Bir oyuncak kutumuz var önce bir güzel boşaltıyoruz, sonra bazı oyuncaklarımızı geri koyup tekrar çıkarıyoruz.

İkisi de perde arkasında saklanmayı çok seviyor, cee e oynuyoruz.

Oyun grubuna da başladık bu arada, şimdiye kadar yalnız birbirleri ile oynadıkları için ilk derste biraz huysuzlandılar ama kısa zamanda alışırlar umarım.

Uyku saatlerimiz pek düzene giremedi, bundan sonra hayırlısı ile. Bu güne kadar kuzularıma kendi başıma baktım, bir bakıcı bulmak mümkün olmadı. En son alternatif annem bakacak, ona bir yardımcı tutacağım. Ben de kızlarla annemde kalacağım tabi oradan işe gidip geleceğim, hafta sonları evimize gideceğiz.

Dün ayrı geçirdiğimiz ilk günümüzdü, burnumda tüttüler bütün gün, ayrı kalmak çok zor geldi. Akşam eve gittiğimde yedim bitirdim kuzularımı

Aşağıda yer hareketleri yaparken ki hallerini görüyorsunuz :)

6.AY DA BİTTİ

2008-07-21T15:57:00.004+03:00

Tatilden döneli iki hafta oldu. Su gibi'ye yazdığım gibi 12 saatlik bir yolculuk yaptık, ben bizimkilerin araba koltuklarına eski bir çarşafı ikiye kesip kılıf yaptım, emniyet kemeri parçaları için de delikler açtım, çok rahat oldu hiç terlemediler, kafa koruyucusuna da tülbent koydum, arada nemlenince değiştirdim. Oyuncakları sırayla çıkardım çabuk sıkılmasınlar diye, bir de bir buçuk saatte bir besledim. Uslu durdu kuzularım ara arada uyudular. Ancak son saate doğru artık sıkıntıdan mızmızlanmaya başladılar. Olacak tabi o kadar artık. (Ben arkada iki koltuğun arasındaki daracık yerde o kadar saatte bittim tabi:) Dönüşte de aynı prosedürü uyguladık, üstelik bir de İzmir'e uğradık.

Bodrum'da bir hafta bir tatil köyünde kaldık, oradan Marmaris'te kaynımın evi var oraya geçtik. İkisi de müthiş sıcaktı tabii. Kuzular gündüzleri özellikle Marmaris'te sıcaktan fenalık geçirip isilik döktüler. Hep evde oturmadık, hazır altımızda araba varken Göcek, Ölüdeniz, Bozburun, Hisarönü vs gezdik. Kızlar da beş buçuk aylıkken seyyah oldular böylece.

Bodrum'da ayaklarını denize soktuk pek hoşlarına gitti(6 aydan önce denize tam sokmayın dedi doktorumuz). Hanımefendiler ayrıca kendilerine özel şezlong istediler, belirtirim.

Geçen hafta tatil sonrası kontrolümüze gittik. Aşılarını oldular, kahvaltıya başlama direktifi aldık, yavaş yavaş tattırıyorum ama bizimkiler pekmezi pek sevmediler galiba ne yapsam acaba?

Gün geçtikçe büyüyorlar, halının üzerine yorganı serip üzerine yatırıyorum, oyuncaklarını da yanlarına veriyorum, mutfağa kadar gidip dönüyorum ve bir bakıyorum ki biri yuvarlana yuvarlana kapıya gelmiş, diğeri sehpanın altına girmiş veya birbirlerinin elindeki oyuncağı almaya uğraşıyorlar, minik kuzularım benim

5 AYLIK OLDUK- EK BESİNLER

2008-06-08T16:52:00.004+03:00

Kuzularım bu gün beş aylık oldular. Son bir ayda gösterdikleri gelişme inanılmaz bence.

Ben 39. haftada doğum yaparak en uzun ikiz hamileliklerinden birini yaşamayı başardım, minyon bir yapım olduğundan son hafta artık yürüyemiyordum.Miyadında olmasına rağmen Ececiğim, ak kuzum, 2 kilo 330 gr Merve, kara kuzum, 2 kilo 650 gr doğdular. Miniciktiler geldiklerinde dünya güzellerim. Dün doktora beşinci ay kontrolüne gittik, tartıldılar, ak kuzu 6 kilo 900 gr, kara kuzu 7 kilo 40 gr olmuş, bu çok iyi bir gelişme dedi doktorumuz. Psikomotor gelişimleri de çok iyi imiş, hatta Ece ayının ilerisinde Merve tam ayının özelliklerindeymiş. Pnömokok aşılarını da yaptırdık böylece rotavirüs dahil şimdiye kadar gerekli tüm aşılarını olmuş oldular. Kusmaları çok olduğundan bir de idrar tahlili istedi doktor, kız çocuklarından idrar örneği almak zormuş ama benim fıstıklarım bir saat içinde verdiler örnekleri maşallah. İki hafta sonra Bodrum'a tatile gideceğimizden doktora gerekli soruları sorduk; şapka güneş gözlüğü takacaklar(şapka kolay da güneş gözlüğünü nerden bulacağım), 50 faktörlü güneş kremi sürülecek (biz sebamed ürünlerinden memnunuz, kremi de ondan aldık), denize girmeyecekler ancak ayaklarını sokabileceğiz(denize girmek için sınır 6 aymış, bizimkiler o tarihte beş buçuk aylık olacaklar).Arabayla gideceğiz, ben arkada iki koltuğun arasında oturacağım için her tarafım tutulacak muhtemelen.

Ek besinler konusu ile ilgili olarak, doğumdan sonra gelen ilk sütüm ikizlere yetmediği için süt yanında aptamile başlatmıştı doktor, hala da devam ediyoruz ancak mama sayısını gittikçe azalttık çünkü sütüm çoğaldı maşallah(üstelik iyi beslenip fazla su da içemiyorum, önceden belirttiğim gibi tek başıma bakıyorum kızlara ve onlardan hiçbir şeye vakit kalmıyor), elimden geldiğince meyva yemeye ve humana still tea içmeye çalışıyorum, protein ve kalsiyumu yeterli alıyorum. 4. ayın sonunda doktor meyve suyu, yoğurt ve pirinç unu mamasına başlatmıştı, bu ayda sebze çorbalarına ve pürelerine başlıyoruz. Tarhana, ezogelin, yayla çorbası, sebze çorbası verebilirmişim tabi tuzsuz olarak, sıvı yağ ekleyebilirmişim, sebze püreleri için de kabak, patates, havuç vs haşlayıp blenderden geçirerek verebilirmişim, yoğurdu kendim mayalıyordum, babymix verebilirmişim.

Tabi bizimkilerin ikiz olmalarına rağmen huyları farklı, biri meyve suyunu öbürü çorbayı daha çok yiyor, bir yoğurda öbürü pirinç unu mamasına surat buruşturuyor. Ama ikisi de hala meme emmeye bayılıyorlar allaha şükür.

Uyuyorlar şu anda, masum meleklerim benim.

Bu ayda çıngıraklı oyuncaklar yeterli imiş, bende huysuzun bahsettiği çıngıraklı çoraplardan aldım. Ececim bayıldı, ayağında çorap tutmayan hatun şimdi ayaklarını sallamaktan kendini alamıyor. Mervecim elde sallanan çıngırakları tercih ediyor.

Hala bizim odamızda ancak kendi beşiklerinde yatırıyoruz. Sabah yanıma alıyorum sırayla,meme emdikten sonra bana dönüp yüzümü okşamaları benim için dünyaya bedel.

Şimdi gidip akşam mamalarını hazırlayayım kuzularımın...

*Koyubeyazım, bloguna giremiyorum, mahsuru yoksa beni davet eder misin?

KUZULARIM 4 AYLIK

2008-05-08T20:35:00.006+03:00

Büyüyüverdiler birden...

Her günleri birbirinden farklı, ikisi birbirinden çok farklı, benim tatlı kuzularım.Allah onlara ve bütün diğer kuzulara güzel yazılar yazmış olsun inşallah ........

AK KUZU İLE KARA KUZU

2008-04-16T14:23:00.002+03:00

İşte benim ak kuzum ile kara kuzum :)

Soldaki esmer Merve kızım sağdaki kumral Ece kızım, Merve babası tarafına çekmiş Ece bizim tarafa
Şu anda oyun minderinde birbirlerinin ellerini yiyorlar , dişleri kaşınmaya başladı da
Merve kızım sakin ama maması istediği an gelmedi mi basıyor çığlığı, Ece kızım geveze durmada konuşuyor
Ecemde kolik vardı başta ama şimdi geçti rahatladık bol bol gaz çıkarıyoruz. Mervemde öyle sorun yaşamadık allaha şükür
Zaman çok çabuk geçti, haftaya üç buçuk aylık olacaklar. Ben 6 ay izin aldım mecburen iki bebeyi bırakıp nereye gidecen
İlk gülümsemelerine kahkahalarına, birbirlerini tanımalarına şahit olmak çok güzel
Tek başıma bakıyorum kızlarıma, çok zor çok

Maşallah benim cici kızlarıma

Zaman ne çabuk geçiyor

2008-02-29T13:37:00.005+02:00

Kızlarım 08,01,2008'de dünyaya geldiler. Ve çabucak büyüdüler. Gülümsediklerini görmek bir ömre bedel

Henüz internet bağlantısı kurulmadı evimize, bu postu iş yerinden yazıyorum. Bağlantı sağlayınca detaylı olarak yazacağım

Not:Fotoğraf makinesini ayarlayamadım, o yüzden tarih 2003 gözüküyor, aslında iki hafta oldu.

İZİN ZAMANI

2007-11-09T16:51:00.000+02:00

Pazartesi izne çıkıyorum hayırlısı ile :)

En kısa zamanda yazmaya çalışacağım

28. Hafta

2007-10-22T08:30:00.000+03:00

Eveet 28. haftayada geldik sonunda.
Ekim başında şeker testine girdim. 50 grlık olanının sonucu 159 çıkınca ertesi gün 100 grlık olanını yaptırdım. Allaha şükür bu testin sonuçları normal çıktı. Anladığım kadarıyla karbonhidrad entoleransım varmış, karbonhidratı azalttım, şeker de kullanmıyorum. Birkaç hafta içinde tokluk kan şekerimi ölçtüreceğim. Umarım artık bir problem çıkmaz.

Alışverişe başladım, çok zevkliymiş, kokoş kızlarımın bir süre rengarenk giyeceği var şimdi, yalnız pembe hariç. Hiç sevmem pembe rengi, nereye gitsem kız mı erkek mi deyip pembe takımlar çıkarıyorlar, istemiyorum kardeşim... Turuncular, kırmızılar, yeşiller, maviler giydireceğim ben kızlarıma :) Biberon, emzik, krem giysi gibi Bebe çeyiz sarayından yaptım alışverişi, rahat ve hesaplı oldu. Büyük parçalar için ayrıca alışverişe çıkacağız. İlk birkaç ay park beşikte yatıracağım kızları, onun için şimdilik oda yapmıyoruz.

Birer kilo oldu bizimkiler bende 27 haftalık iken 32 haftalık ölçülerinde oldum. Artık ne doğru dürüst oturabiliyorum, ne de yürüyebiliyorum, hemen ya belime ya kalçalarıma yada baldırlarıma sancı giriyor. Bu yüzden çalışmak da çok zor olmaya başladı. Magnezyuma başladım geçen cuma ancak henüz bir yararını görmedim. Umarım işe yarar. Alllahtan üç haftamız kaldı iş yerinde sonra dinlenebileceğim inşallah allah kısmet ederse. 30. haftada çıkacağım izine. Çoğul gebeliklerde izin süresi doğum öncesi 10 hafta imiş.

Her konuda tavsiyelerinizi bekliyorum ...

23. HAFTA

2007-09-20T09:31:00.000+03:00

Daha önceki postumda da belirttiğim gibi herşey yolunda. Eylülün beşinde detaylı ultrason için perinatalogumuza gittik veee sürpriiiz:) Ömer'imiz Ömer değil Ece imiş, iki prensesimiz olacak, ikisi de kızmış, kendi doktorumuz da olasılıklı söylemişti zaten. Babamız biraz üzüldü bu duruma ama yapacak birşey yok.

Erkeklerin bu soyumuz yürüsün merakını da hiç anlamıyorum

Sonuç olarak, detaylı ultrasonda herşey normal çıktı. Herbirinin organları, boyları kiloları normal tek bebek boyutunda ama benim göbeğimin büyüklüğü iki katı tabii. Perinatalogumuz bize bir tanesinin üç boyutlu resmini de verdi, gülümsüyordu dilber kız. Diğeri hiç yüzünü göstermedi, poposunu döndü hep. Şimdi kıpır kıpırlar; hareket etmediklerinde paniğe kapılıyorum. Bu herşeye endişelenme sendromu bütün hamilelerde var sanırım ama başlangıçta çok şey yaşayınca daha da korkuyor insan.

Geçen hafta kendi doktorumuz rahim ağzı boyunu da ölçtü, o da oldukça iyi; 4,90cm. İki hafta sonra şeker yüklemesi testi ve hemogram yapılacak. Şeker testi zor birşey mi acaba?

Seni 32. haftada izne çıkaralım, daha sonrası zor olur dedi doktorumuz. Bu bağlamda ben de daha da ağırlaşmadan bayramdan sonra alışverişe çıkmak niyetindeyim. Hastane çıkışı ve ilk üç ay için neler almamı önerirsiniz? Malum herşeyden iki adet alınacak.

Seviyorum hamile olmayı ben...

ÖMER İLE MERVE

2007-08-20T08:46:00.000+03:00

Tatilimiz yaptık geldik ve 17. hafta randevumuza gittik. Doktorumuz cinsiyetlerin tam kesin olmasa da belli olduğunu söylediBunlar bizim kafadarlar :)
Ömer'im, sakin oğlum, kendi halinde takılıyor meleğim:)
Merve'm, yaramaz kızım, fırıl fırıl dönüp bir türlü ölçü aldırmadı doktora da neden sonra doktorumuz kameraya poz verirken yakaladı bizim iskeletoru:)

O hafta Ömer 165, Merve 155 gr idiler, şimdi daha da büyümüşlerdir, artık göbeğimden ayak parmaklarımı göremediğime göre :)

Kardeşimde down sendromu olduğu için bende kanda genetik tarama testi yapıldı ve sonuçlar allaha şükürler olsun temiz çıktı. Her iki doktorumuz da amniosentez'e gerek olmadığını söyledi. Allah kısmet ederse, Eylül'ün ilk haftası detaylı ultrasona gireceğiz, hiçbir problem çıkmaz inşallah, hayırlısı ile.
Bu arada ben de 4 ay itibari ile aşağıdaki boyutta idim tatilde:

8. ayda ne olacağım bilemiyorum.

Tatil için biz Bodrum'a gittik, dönüşte kaynımın Marmaristeki evine de uğradık. Ama ben Marmaris'i sevmedim, çok sıcak geldi. Bodrum'un enerjisi de, havası da çok daha güzel fikrimce.

Gene de giderken ve dönerken gördüğümüz Gökova manzaraları muhteşemdi

Bu arada bir önceki postuma yorum bırakan arkadaşlara çok teşekkür ediyorum. Destekleriniz bana çok yardımcı oldu ve oluyor.

İki haftadır blogger ile sorun yaşıyorum, girmekte zorlanıyorum, yazamazsam merak etmeyin...

Her şey yolunda

2007-07-26T08:31:00.000+03:00

Daha önceki postumda 28 veya 29 Haziran tarihinde operasyon yapılacağını belirtmiştim. 29 Haziranda doktora gittik, 9 Temmuzda gelmemizi istedi. Bu arada 2 Temmuzda ciddi bir kanama başladı, çok korktum, doktorumu aradım hemen, muayene etti plazentalardan birinde kanama başladığını dinlenmem gerektiğini yalnızca yemeğe ve tuvalete kalmamı söyledi. 9 Haziranda diğer doktora gittiğimizde kanama nedeniyle bu işlemi yapamayacağını, ertesi hafta gelmemizi istedi ve 16 Temmuzda işlem yapıldı. Yüreğimiz acıdı ve acımızı dışa vurduk.

Şimdi iyiyiz , iki bebe de ben de, bir haftada bir kat uzamışlar, 16 Temmuzda 7,11-7,10 cm iken bu salı 16,5 ve18,9 cm olmuşlar, umarım problemsiz ve hayırlısı ile büyürler ve dünyaya gelirler.

Bu arada söylemek istiyorum ki, doktorlar Tanrılık taslamıyorlar, onlar bizim önümüze istatistikleri koyuyorlar, karar vermek her zaman ailenin elinde. Ben hepsini birden kaybetmek istemedim çünkü 7. haftadan beri kanamalarım olduğu için bu olasılık vardı. Ama şu son bir haftadır iyiyiz, herşey yolunda

Haftaya bebelerimiz ile ilk tatilimiz yapacağız ondaki sonraki hafta 17. hafta randevumuza gideceğiz. Umarım bu sıcaklar çarpmaz hiçbirimizi...

EN ZOR KARAR

2007-06-25T08:47:00.000+03:00

Allah insana ne isterse veriyor, içtenlikle istemek lazım.
Benim anneannemin 10 tane çocuğu olmuş, en sonuncusu annem. Bu çocuklardan iki çifti ikiz imiş, ama o tarihlerde (1930-1940) belki tıbbi imkansızlıklardan, belki yokluklardan, belki de şimdi SIDS(ani çocuk ölümü sendromu) denilen nedenlerle yaşamamışlar.

Ben de küçüklüğümden beri hep ikiz çocuğum olsun isterdim.

İki sene önce evlendik. Bir buçuk sene uğraşmamıza, çeşitli tedavilere rağmen sonuç elde edemedik ve bu sene Mart ayında aşılama yaptırmaya karar verdik. İnsan çocuk sahibi olabilmenin ne büyük bir mucize olduğunu ancak zorlukları yaşayınca anlıyor. Birinci deneme başarısız oldu. İkinci deneme hiç ummama rağmen tuttu. Kan testim pozitif çıktığında havalara uçtuk.

21 Mayısta beş haftalık bir fasülyem vardı :)
31 Mayısta iki adet oldular
7 Haziran üç güçlü kalp atışı vardı.
22 Haziranda dördüncü kalp atışını da duyduk.
Bu bir mucize;34 yaşında aşılama ile üçüz son on yıllık literatürde yokmuş, dördüzü düşünün.

Ve şoktayız.

Dördü birden doğarsa en iyi ihtimal 28. hafta ve üçüz olursa 34. Küvözde kalmaları gerekecek ve riskler çok büyük. Ve ben Bebek Hikayesi kadar cesur değilim,keşke olabilseydim. Bu nedenle, hayatımızın en zor kararını aldık, bu perşembe veya cuma redüksüyon yaptıracağız ve ikiye inecekler. Allahım sen bizi affet, hepimizi koru ve bize,ikizlerimizin dünyaya sağlıklı sıhhatli gelmelerine yardım et.

Korkuyorum...

:))

2007-05-21T13:35:00.000+03:00

Minik fasulyem, daha 5 haftalık :) Allahım sen hayırlısı ile tamamına erdir yarabbim..

Toruncuklar :)

2007-05-01T11:30:00.000+03:00

Tekir ve bebeleri :) Beyaz miniğe de süt annelik yapıyor bizimkisi

...

2007-03-28T16:07:00.000+03:00

Bu hafta sonu çok önemli benim için, hayatım belki başka bir yola girecek, dualarınıza ihtiyacım var

HAFTASONU

2007-02-27T15:22:00.000+02:00

Cumartesi Boatshow'a gittim CNR'deki. Bayağı bir değişmiş orası, arkadaki binadaydı Boatshow yönlendirme tabelası da koymamışlar, o soğukta o açık alanda yürümek zorunda kaldık, çok üşüdüm. Ama tekneler güzeldi yani, sayısalı tutturursam ilk işim bir tekne almak olacak :) dediğime bakmayın deniz tutuyor beni, şehir hatları vapurlarına bile binemiyorum. Kocacım boğaz çocuğu, boğazda yüzerek geçmiş gençliği (deniz temizmiş o zamanlar) dalga geçiyor kendisi benimle..
Koku filmine gitmek istiyorum, lisede iken kitabının fransızcasını okumuştum epey bir etkilemişti beni. Dustin Hoffman'ın olması da önemli bir faktör yaşına rağmen çok etkileyicidir kendisi fikrimce.
Pazar günü çamaşır yıkamak ile geçti ve güzel bir kurufasülye-pilav ikilisi ile kapattık günü, hayat güzel daha ne olsun?

BUGÜN

2007-02-23T08:21:00.000+02:00

Soğuk ama nefis bir hava var dışarıda, sisi seviyorum, şehrin bütün pisliklerini örtüyor.

Beş tane kitap okudum iki haftada, üç tanesi Dean R. Koontz'un kitapları...

Cehennem Alevi
Gökyüzünden, neredeyse yağmurun elle tutuluşu gibi bir aydınlık indi. Pencerelerden içeri süzüldü. Park edilmiş arabaların kaput ve bagajında renkli gölgeler oluşturdu. Ve ağaçların yaprakları ile caddeyi dolduran gürültülü trafikteki araçların kromajına ıslak parıltılar ekledi. Kaliforniya güneşinin minyatür görüntüsü her yansıtıcı yüzeyde parıldadı. Santa Ana' nın merkezi, haziran sonundaki bir sabahın aydınlık ışıklarıyla yıkanır gibi oldu...

Gecenin Peşinde
Soğuk Savaş’ın sona ermesiyle resmen kapatılan Wyvern askeri üssü, geçmişte; başta insan ve pek çok türde hayvanın DNA’larının karıştırılarak savaşta kullanılabilecek yaratıkların imalini amaçlayan deneylere ev sahipliği yapmış ve DNA’yı dönüştürmesi için imal edilen bir tür virüsün kontrolden çıkmasıyla da, kıyamet alametleri boy göstermeye başlamıştır,üssün çevresinde.Resmen kapatılmış olmasına rağmen,üste bazı gizli faaliyetlerin,deneylerin sürdürüldüğüne ilişkin güçlü kuşkular vardır. Anne ve babası da geçmişte üste gizli projelerde yer almış olan Christopher Snow,çocukluk aşkı Lilly’in kaçırılan çocuğunun peşinde, ipuçlarını izleyerek Wyvern üssüne ulaşacak şahit olduklarından dehşete düşecek ve sadık köpeği Orson’u kaybedecektir.Wyvern’de neler Olmaktadır...
*resimler ve özetleri kitap.antoloji.com sitesinden aldım

Vampirin Öpücüğü
Evli dedektifler Julie ve Bobby Dakota hafıza kaybına uğramış korku içindeki Frank Pollard'a kendinde olmadığında neler olduğunu öğrenmek için yardım etmeye karar verirler.Frank yalnızca geçmişini hatırlayamadığından değil, sabahları yatağında büyük miktarlarda para ile dolu torbalarla uyanmaktadır. En kısa zamanda Frank ve Dakotalar canavar bir ailenin tek insan üyesi olan Frankı öldümek isteyen katil Candy Pollard ve garip kızkardeşlerine karşı güçlerini birleştirirler. Candy kurbanlarına psişik olarak uzanmaktadır ve bu Julie'nin Down sendromlu kardeşi Thomas tarafından hissedilmektedir. Telepati yeteneği olan Thomas Bobby'yi Julie'ye zarar verebilecek şeytanlara karşı uyarır.Candy tarafından işlenen her cinayet ile dehşet gittikçe artar.
*resim idefixe'den, özet amazon.com'dan

Ne yazikki yukarıdaki kitapların hepsi yayından kalkmış, ben Beyoğlundaki sahaflarda buldum.
Diğer iki kitap ise:

Tanrının Kırbacı Atilla
Kavimler Göçünün, Roma İmparatorluğu’nun Çöküşünün,Büyük Hun Kağanı Attila’nın Romanı :Attila savaşçılarına beş at boyu kalıncaya kadar yaklaştı, sonra küçük deri plaklardan ve kuş tüylerinden oluşan zırhının önünü açtı ve önderliği altında savaşa giden adamlara çıplak göğsünü gösterdi. Büyük kalabalıktan heyecan ve coşku dolu müthiş bir çığlık kopmuştu…Herkes şaman Aybars’ın büyüleriyle bir an önce kutsanmak istediği için, telaşla onun yanına gitmeye çalışıyordu... Aybars Amca’nın şarkıları atların, çalgıların ve ağlayan kadınların sesleri arasında duyulmaz olmuştu. Üzerine kuş tüylerinden yapılma elbisesini giymiş ve renkli kurdelelerle süslenmiş olan şaman, dev bir kuşu andırıyordu... Savaşçılardan her biri Hun kadın ve kızlarından yeni kopartılmış birer çam dalı alıyordu. Bu dallar onların sağ salim geri dönmelerini sağlayacak birer tılsımdı…
*resim ve özet yurtkitap.com'dan
Kutsal
Sana çok kesin bir yanıt veremeyeceğim -çünkü senin türün bizleri çok farklı evren anlayışları içerisine yerleştirdi. Bizim zamanımızda bizlere cinler, nymphalar, sylphler, satyrler ve dryadlar denildi. Bizlere Güzel ve İyi Kişiler denildi. Troller, gulyabaniler, koboldlar ve gnomlar denildi. Bizlere Robin Goodfellow denildi ki bu, kendimize bir ad seçecek olsak ona en yakın olanı olurdu. Bizlere kurtadamlar, vampirler ve Biçim Değiştirenler dendi. Dost ruhlar, kötü ruhlar, ifritler, cadılar ve iblisler denildi. "Yaşlı adam gülüsemek için durdu." Chicago'da bize hu-hular diyen bir genç var...
*resim ve özet iskenderiye.com'dan, kitap klan yayınlarından

Kitap okumaya bayılırım demiş miydim :) Gerilim türünden ve fantastik edebiyattan hoşlanıyorsanız kaçırmayın bence.

Konuya uygun bir klip ile haftayı kapatalım diyorum ve herkese iyi haftasonları diliyorum.

ARA

2007-02-14T08:25:00.000+02:00

Sayfanızın internet çöplüğündekilerden birine dönüşmesini istemiyorsanız, ilgi çekmeniz gerekir diye yazıyor bir dergide. Uzun bir aradan sonra bunu istemediğime karar verdim. Problemler yaşasam bile kişisel sorumluluklarımdan kaçmamam gerektiğinin farkındayım, en azından kendime bunu borçluyum, yoksa depresyona gömüleceğim.

Son günlerde neler oldu?

Güzel bir yılbaşı ve bayram tatilinden sonra aldığım iki günlük izni gripten yorgan döşek yatarak geçirdim, ertesi haftada işe gidemedim. Sonra günlük hayat eski monoton rutinine girdi.
evimizde tadilatta ama yavaş yavaş bitişe yaklaşıyoruz;insanlar çok insafsız olmuş 1 liralık malzemeye 3 liralik fiyat verip 3 liralık da işçilik ücreti istiyorlar, bu kadarı da olmaz, haram kazanç derler buna
ev tadilatta olduğundan yemek felan hakgetire, ayın yarısı dışarıdayız, içim dışım fast food oldu
iş yerimizin bahçesinde kediler var bir tanesi geçen sabah işe geldiğimde yürüyemiyordu, veterinere götürdüm, kalçasına darbe almış, çatlak varmış, tekmeden dolayı olabilir dedi veteriner. Ben insanları anlamıyorum, el kadar hayvancıktan ne isterler? Ama çocuğu darp edip bıçaklayan bir toplumdan hayvan sevgisi beklemek yanlış zaten. Velhasıl, 20 gün kafeste yatacak bizim bebecik...

Hayat hepimize güzellikler getirir umarım

2006-12-27T10:34:00.000+02:00

Çok güzel bir video, keşke bebeklikteki o güveni kaybetmesek ...

YILDÖNÜMÜ

2006-11-28T09:00:00.000+02:00

Bir yıl olmuş yazmaya başlayalı, son zamanlarda biraz aralıklı da olsa.
Hayat çok monoton, rutinin çarkları arasında ezilip gidiyoruz.
Eğer bir hata ettikse affola...

SIR...

2006-11-09T12:26:00.000+02:00

Tanrı, tüm yarattıklarını topladı ve onlara dedi ki,
"Birşeyi insanlardan onlar hazır olana kadar saklamak istiyorum"
"Bu, onların kendi gerçekliklerini yarattıklarının farkında olmalarıdır"
Kartal dedi ki "Onu bana ver, aya götüreyim"
Yaradan dedi ki "Olmaz, bir gün oraya gider ve onu bulurlar"
Somon balığı dedi ki "Onu okyanusun dibine gömeyim"
"Olmaz, oraya da giderler"
Bufalo dedi ki " Onu toprağın derinine gömeyim"
Yaradan dedi ki "Yeryüzünün derisini yüzerler ve onu orada da bulurlar"
Toprak ana'nın kalbinde yaşayan;kalp gözüyle bakan, ruh gözüyle gören büyükanne Köstebek dedi ki "Onu kendi içlerine koy"
Yaradan da dedi ki "Olur"

Bir Siu efsanesi

...

Daha fazla ne denilebilir ki? Hepimiz kendi hayatımızda düşündüklerimizi yaratıyoruz ama hepimiz mutluluktan çok korkuyu düşünüyoruz galiba.

*Hikaye Ruth Fishel'in Bir Tüy gibi hafif yaşamak" kitabından alınmıştır. Fotoğrafı doli'nin blogunda görüp bayılmıştım, Gregory Colbert'e ait.

OLMASI İÇİN DUA ETTİĞİNİZ ŞEYİ OLUN

2006-09-05T08:44:00.000+03:00

İnsanların daha merhametli olması için dua ediyorsanız, daha merhametli olun..

İnsanların daha hoşgörülü olması için dua ediyorsanız, daha hoşgörülü olun..

İnsanların daha dürüst olması için dua ediyorsanız, daha dürüst olun..

İnsanların daha cömert olması için dua ediyorsanız, daha cömert olun..

İnsanların hayvanlara, çocuklara, evsizlere, yağmur ormanlarına, tedavisi imkansız hastalıklara yakalanmış olanlara yeniden yardım eli uzatmaya başlamaları için dua ediyorsanız, yeniden yardım eli uzatmaya başlayın..

Bu dünyanın daha sağlıklı olması için dua ediyorsanız, daha sağlıklı olun..

Bu dünyanın daha barışçıl olması için dua ediyorsanız, daha barışçıl olun...

Olması için dua ettiğiniz şeyi olun..

Edgar Cayce

Sanırım artık insanlar dua etmiyorlar.Yalnızca yargılamakla meşguller. Ama kimse dikkat etmiyor, işaret parmağın karşındakini gösterirken diğer parmaklar kendini gösterir. Başkalarında beğenmediğimiz aslında biziz ama bunu hiçbir zaman kabullenmeyiz.

:.((

2006-08-24T07:59:00.000+03:00

Zıbıdıcığım.... gitti..:(((

İNSAN HAYATINA BİLE DEĞER VERMEYEN, ARABA KULLANDIĞINI SANAN BU YARATIKLARDAN BİRAZ DİKKAT BİLE BEKLEMEK ZOR ZATEN... CANIMI ÖLDÜREN YARATIK İNŞALLAH HAYATINDA GÜN YÜZÜ GÖRMEZSİN, KAYBETMENİN NE DEMEK OLDUĞUNU ANLARSIN

:)

2006-08-22T10:58:00.000+03:00

Kızdırmayın kafamı, fena yaparım...

MUTLULUĞUN RESMİ...

2006-08-17T08:47:00.000+03:00

Masumiyet.... kayboldu...

O tatlı mutlu küçük kız olarak kalabilmek isterdim...

30 TEMMUZ 1973/ 30 TEMMUZ 2005

2006-07-31T08:29:00.000+03:00

33/1

33 sene oldu bu dünyaya geleli ve

tam 1 sene oldu dünyaevine gireli...

(ne çabuk geçti zaman)

REVNAKLI ŞEHİR

2006-07-24T15:32:00.000+03:00

BİR BAŞKA TEPEDEN

Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Lakin efsunlu güzellikleri sensin yaratan.
Yaşamıştır derim en hoş ve uzun rüyada
Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan

Y. KEMAL BEYATLI

Dalmışken şehr-i İstanbul'un müthiş güzelliğine, canım annecimde girdi fotoğrafa Topkapı Sarayı'nın püfür püfür esen bahçesinden boğaza bakarken.. Güzel bir cumartesi günü geçirdik, Ayasofya,

Topkapı Sarayı

ve Sultanahmeti dolaştık üç saat ve hiç oturmadan, tabi yorulduk sonra nefeslendik Sultanahmet Parkında.

Üniversiteden beri gitmemiştim, özlemişim buraları dolaşmayı, kendimi farklı bir zamanda hissetmeyi. Kalabalıktı müzeler ve Türklerde hiç az değildi, şimdi hakkını yemeyelim halkımızın, çocuklarını alıp gelmişti çoğu kişi. Keşke böyle yerlede çocuklar için de mini turlar olsa, tarihi görerek oyunlarla öğrenseler.. Darısı bizden sonraki nesillere inşallah...

Anılar ah anılar

2006-07-19T15:33:00.000+03:00

Fi tarihinde Londra'ya gitmiştim (ki 2004 sonbaharı oluyor) şimdi kocacım olan sevgilimle. Pek severim ben Londra'yı, bir de İstanbul'u, ikisini düşündükçe yüreğim ısınır (ama Londra'ya hep sonbaharda gittiğim için bünye üşür tabi). Yürüyerek gezerim Nothing Hill'den Covent Garden'ın diplerine kadar, ama metroya bindin mi diye sorarsanız bir istasyon görmek nasip olmadı, artık bir dahaki sefere... Bu fi tarihindeki gezimde gezi otobüsüne atlamıştık, iki saatte aşağıdakilerin hepsini görüverdik. Gelecek senelerden birinde tekrar giderim inşallah.

Zıbıdı ve kardeşleri

2006-07-17T11:30:00.000+03:00

Bunlar bizim bahçenin gülleri;

Zıbıdı :)) (Pek zibididir kendisi, çatlak bir şey, fotoğraf makinesini yeme teşebüslerindeyken)

Tatlı tekir kızım (sakin ve zarif..)

Tombul teyze (beyaz ve top gibi) ve kikirik annesi :))
Minik zıpzıp toplardan onlara da aldım, bütün gün peşinde koştur, koştur oynuyorlar. Bahçe dışına çıkmıyorlar pek, kuru mamaya da bayılıyorlar.Evlat edinmek isteyen olursa aşılarını ve bakımlarını yaptırıp verebilirim...

Şekerden haberler...

2006-07-14T11:01:00.000+03:00

Sormayın, çok moralim bozuk bir aydır.

Yaz geldi ne güzel, otlar yeşerdi, büyüdü mis gibi oldular, benim bahçeye çıkıp aralarında yuvarlanmama izin vermiyorlar. Neymiş yan bahçelere kaçıyor muşum, ananemde caddeye kaçmayayım diye beni tutmak için peşimde duvarlardan atlamak zorunda kalıyormuş bu yaştan sonra. Bütün kediler dışarıda gezerken bana cama burnumu dayayıp oturmak kalıyor, sinirlerim bozuluyor :( Allahtan azna annem zıpzıp toplar almış ta peşlerinden koşup enerjimi boşaltabiliyorum biraz. Aslında bıraksalar biraz dolaşıp döneceğim eve ama bahçeye çıkıp yanıma geldiklerinde heyecanlanıp içeri girmemek için kaçıyorum tabi, sonrada yorulup yakalanıyorum.

Geçen hafta evde yoktular, iyice sıkıldım, şimdi geldiler de moralim düzeldi biraz, kucaklarına çıkıp okşattım kendimi...

Oh bee ...

2006-07-12T09:25:00.000+03:00

Döndüm :) Tatilden, fotoğraf makinem ve resimlerimle... Bu sene ancak bir hafta tatil yapabildim iş yoğunluğundan dolayı ama kendime geldim vallahi. Hiçbirşey düşünmeden uzanıp güneşlenmek iyi oluyor. WOW Bodrum Resort'ta idik. Ben çok memnun kaldım, tavsiye ederim. Ve işte Gümbetten bir iki kare :)

GEZDİM GÖRDÜM

2006-06-02T10:51:00.000+03:00

İş dolayısı ile gittiğim ülkeler...

mutsuzum :(

2006-05-23T16:02:00.000+03:00

Uzun zamandır yazamıyorum. Fotoğraf makineme kocacım el koyup kardeşine verdiği için resimde çekip koyamıyorum bloga, resimsiz yazmakta içimden gelmiyor. Günlerdir başım ağrıyor, ne ağrı kesici ne bitkisel ilaçlar hiçbiri fayda etmedi. Aslında bu kadar kötü şeyler olurken hayatta bunlardan şikayet etmek anlamsız biliyorum. Gene de özür diliyorum. En kısa zamanda yazmaya çalışacağım...

Mavi çok yakışır bana :)

2006-04-17T12:54:00.000+03:00

Hafta sonu

2006-04-10T14:00:00.000+03:00

Bu bahar havalar bir garip nedense, ve şansımıza hafta içi hava açık oluyor hafta sonu ise yağmurlu.. Ben bu hafta sonu annem ve kardeşim ile Petshow'a gittim. Atatürk havaalanının karşısındaki CNRde düzenleniyordu fuar ve cumartesi olmasına rağmen bu sene geçen senelerde olduğu gibi kalabalık değildi. Çok tatlı yavru köpekler ve kediler vardı, bir de at. gezdik, baktık, bir bölümünü sevdik ve biraz da kızdık çünkü hiç su vermiyorlardı bebişlere ortam çok sıcak olmasına rağmen, hatta annem gitti bir görevliyi azarladı da lütfen su verdiler, çocuklar kendilerine geldi. Fuardan çıktıktan sonra film festivalinden bilet aldığım Gecekonduda isyan filmine gittim. Bu film NTV belgesel kuşağı dahilinde yayınlanan, yaşanmış olayları anlatan bir film, Rio'da gecekondu mahallelerindeki gençlerin uyuşturucu ve şiddetten uzaklaştırılarak müziğe çekilmeye çalışılmasını anlatıyor, TVde rastlarsanız veya DVDsini bulursanız kaçırmayın; afroreggae adlı bir oluşumun hikayesi.

Pazar günü yine Taksimde idik. Bab'aziz adlı filme gittik. Sufilik ve hayatın anlamı üzerineydi, ben çok beğendim. Bu tür konuları seviyorum.

Fotoğraf koyamadım gene, çünkü makinem tamirde...

:(

2006-03-28T15:31:00.000+03:00

Yorgunum çok bu aralar, bahardan herhalde... Dışarıda güneş sıcacık ısıtıyor, çiçekler rengarenk açtılar ve ben onlara 3m2lik ofisimden bakmak zorundayım.
Bir dilek tutsam olur mu acaba ??

Pamuk Helva :)

2006-03-15T16:04:00.000+02:00

SUGİBİCİĞİM

2006-03-03T16:40:00.000+02:00

Blogunu kapatmışsın, çok üzüldüm :( Bencilce biliyorum ama sabah işe geldiğimde artık blogunu okuyamayacak olmak çok üzücü benim için. Senin gibi, zeynep gibi, oya abla gibi dost insanları sanal alemde olsa bile tanımak mutluluk veriyor bana. Umarım gene arada sırada uğrarsın şekerimin evine. Sevgiyle kal...

YEDİKULE

2006-02-20T15:10:00.000+02:00

Evimizde tadilat olduğundan yaklaşık bir buçuk aydır annemlerde kalıyor, işe oradan gidip geliyorum. Fotoğraf makinesi de yanımda olmadığından Şeker'imin yeni resimlerini koyamadım. Pek önemli birşey yok yaşamımda,evden işe işten eve. Yalnız dün Yedikule Hayvan Barınağına gittim, eski gazetelerden götürdüm minik bir yardım olarak. Çok güzel bakılan bir barınak orası, Meral Hanım barınağın gönüllü yöneticisi yalnızca bağışlarla yaklaşık 2000 köpeğe bakmaya çalışıyor. Ben hayvanları çok seviyorum, cins farketmiyor, onlarda bunu hissediyorlar. Hemen etrafımızı sardılar, öyle bir şekilde dokunuyorlar ki bacaklarınıza kucaklandığınızı hissediyorsunuz. Tabii köpeklerin hepsi açıkta değil, çoğu büyük bölümler içindeler. Ayrıca buraya bırakılmış cins köpeklerde var. Hepsi okşanmak için size uzanıyorlar. Lütfen başka yerlerden büyük paralar verip alacağına buradan gelip ücretsiz sahiplenin cins köpekleri. Hepsi evlerden atılmışlar, ev hayatına alışkınlar. Almasanız bile gidip biraz sevmek bile yetiyor onlara, sevgiye öylesine açlar. Web sitesini ziyaret etmek isterseniz, link yanda...

Denemeler 1

2006-02-03T08:57:00.000+02:00

Muffin yapmaya bayılıyorum:)) Hem pratik ve çabuk hem az oluyor, çabuk tüketiliyor. Bu bayram öncesi de misafirler için Pastacı Burcu'nun zencefilli muffinlerini yaptım. Yalnız ben sıvılar ile katı malzemeleri ayrı ayrı hazırlayıp sonra birbirlerine karıştırdım ve kalıplara döktüm. Tatları çok güzel oldu. Sibel'in baharatlı çayı ile mükemmel oluyorlar tavsiye ederim. Bu çay özellikle soğuk günler için ideal, içiniz ısınıyor.

Çabuk çekse şu resimleri...

2006-01-31T09:10:00.000+02:00

Kameraya baktıramıyorum bizimkini :) Poz vermeyi sevmiyor

MELEKLER

2006-01-24T15:02:00.000+02:00

Eksik olmasın yaşamınızdan. Hep etrafınızda olsun, sizi korusunlar :)) Varlıklarını hissetmek kolay aslında, yalnız bir an durup düşünmeyi bırakıp dinlemek gerekiyor bir de yardımlarını istemek tabii....İnanarak istediğinizde oluyor, ben yaşadım.

ÖZÜR

2006-01-19T14:15:00.000+02:00

Çok uzun zamandır yazamadım. Nedeni bayram öncesi iş yoğunluğu sonra bayram telaşı sonra da soğuk algınlığı(nasıl bir şeyse tüm aile hasta) oldu. Ama bu arada kekler, pastalar yaptım, Şeker'imi mıncıkladım, güzel güzel resimlerini çektim. En kısa zamanda eklemeye çalışacağım

Pembesi daha mı güzeldi acaba?

2006-01-04T12:32:00.000+02:00

Annemizin kucağındayız, çok da assortiğiz :)) Takıp takıştımaya bayılır benim tatlısım

BU SENE

2006-01-02T14:05:00.000+02:00

YAPACAĞIM
daha mutlu olmaya çalışacağım
aileme, eşime ve sevdiklerime onları sevdiğimi daha çok söyleyeceğim
(inşallah) bir bebiş sahibi olacağım
daha sağlıklı beslenmeye çalışacağım:)
etrafımdakilere yararlı olabileceğim işler yapacağım
daha çok kitap okuyacağım .....

YAPMAYACAĞIM
Kendimi gereksiz yere üzmeyeceğim
beni ve sevdiklerimi üzen insanları yanıma yaklaştırmayacağım
evde kapalı kalmayacağım
sigara içilen ortamlarda bir an bile durmayacağım...

Umarım 2006 hepimize her istediğimizi getirir, dertler, tasalar,hastalıklar, üzüntüler hep geçmişte kalır. Yeni yılınız kutlu olsun :)

Mutlu Yıllar

2005-12-23T16:38:00.000+02:00

Yandaki kartpostal geçen sene yurtdışından gelmişti. Bence çok sevimli :) Ama geyiğin durumu da zor yani...

Kızlar, kızlar :)

2005-12-20T15:31:00.000+02:00

Tombuş'um :) Şekerin kardeşi, pek sever sıcağı, bırak üç saat bu pozisyonda kalır.. Çok sakindir, akıllıdır.Annemin evindeler şimdi, özlüyorum....

Kutsal Taş

2005-12-06T14:49:00.000+02:00

Oof of... Bu kadar mı sıkıcı olur hayat. Niye işler hep üst üste gelir yada hiç olmaz sıkıntıdan ölürsün. Allahtan kitaplar var da renklendiriyorlar günü. Şu anda Yurt Kitap-Yayin'dan çıkan Kutsal Taş adlı kitabı okuyorum. Özellikle mitoloji sevenlere tavsiye ederim insanlık evrimini kadınların hikayeleri ile çok ilgi çekici bir şekilde anlatıyor. Yazarı Barbara Wood. Yurt Kitap-Yayın'ın diğer kitapları da çok iyi bence. Türkçeyi çok düzgün kullanıyorlar, okurken hiç sıkılmıyorsunuz. Aşk Tanrıçası İnanna adlı roman ile Uruk Aslanı Gılgamış adlı romanı özellikle tavsiye ederim. İyi okumalar :)

Şeker'im

2005-11-28T13:36:00.000+02:00

İşte benim Şeker'im. Dünyalar tatlısımı sizinle tanıştırmak istedim.